Nauka języków

Czemu boisz się mówić w języku obcym i jak zacząć?

Nauka języka to złożony proces, który składa się z mnóstwa elementów, jednak cel jest zazwyczaj podobny: swobodne komunikowanie się w danym języku. Kiedy zaczynamy naukę nowego języka, wszystko wydaje się nowe i trudne, więc zastanawiamy się jak powiedzieć najprostsze zdania, typu: co robisz. Jest to całkowicie normalne i po prsotu należy zrozumieć, że umiejętność płynnego mówienia i rozumienia przychodzi z czasem i praktyką. Ale czy na pewno? No bo co w sytuacjach, kiedy jezyka uczymy się latami, np. w angielskiego w szkole , a mimo to potrzebujemy sporo czasu, żeby złożyć jedno zdanie lub ogrania nas strach przed wypowiadaniem się w języku obcym?

Kiedy dzieci uczą się języka nie boją się mówić. Przychodzi im to naturalnie, nie myślą o błędach, na początku nikt ich nie poprawia, a one mówią coraz więcej. Dlaczego więc dorośli boją się lub wstydzą mówienia w języku obcym? Myślę, że częściową winę za to ponoszą szkoły i forma lekcji języka obcego. Na początku po prostu nie używa się języka aktywnie, nie zachęca uczniów do mówienia, potem nagle, kiedy ilość materiału jest ogromna, wymaga się od nich stosowania wszystkiego na raz. Każda wypowiedź poddawana jest ocenie i korekcie, niejednokrotnie przerywa się w pół zdania, co sprawia, że zaczynamy bać się powiedzieć cokolwiek, skoro ktoś i tak zaraz będzie nam przerywał, poprawiał, krytykował. Nikt nie lubi popełniać błędów ani czuć się głupio, więc aby tego nie doświadczać, wybieramy nie mówić wcale. Nauka mówienia i w ogóle języka opiera się robieniu błędów i zapamiętywaniu schematów, które przyswajamy używając język aktywnie. Wielu nauczycieli powinno zrozumieć, że najpierw należy zachęcić uczniów do mówienia, bez ciągłego poprawiania, przerywania, a dopiero kiedy zaczną wypowiadać się bardziej swobodnie należy wprowadzać ewentualne poprawki. Mówię ewentualne, ponieważ błędy gramatyczne można korygować pisemnie, zadaniam, a uczeń kiedy już nie będzie bał się powiedzieć czegokolwiek, zacznie podświadomie stosować wszystko poprawnie, krok po kroku.

Innym czynnikiem,. który opóźnia płynne mówienie w języku obcym jest tłumaczenie słowo w słowo. Nauka mówienia, nie powinna polegać na poleceniu tłumaczenia zdania z np. polskiego na angielski. Należy zrozumieć, że język jest bardzo żłożony i powiązany ze sposbem myślenia, każdy język ma swoją składnię i narzucenie konkretnego zdania po prostu miesza nam w głowach składnią, formą zdania polskiego. Mówię to z doświadczenia, ponieważ ja, mówiąca płynnie po turecku, zawieszam się, kiedy ktoś mówi: powiedz mi to po turecku. Czy nie lepiej byłoby przeprowadzić dialog:

  • Dobrze się czujesz, wyglądasz blado
  • Nie czuję się dobrze. Chyba jestem chora, boli mnie głowa i brzuch.

zamiast po prostu polecenia: powiedz: Jestem chora, boli mnie głowa, żołądek. W przypadku polecenia przetłumaczenia zdania, nieznajomość jednego słówka sprawi, że ktoś niesowojony z językiem nie powie nic, a kiedy pozostawi mu się dowolność, po ptostu powie to co umie, co mu przyjdzie do głowy, a przecież chodzi właśnie o to.

 A teraz kilka porad jak zacząć mówić w języku obcym:

  1. Zacznij od pisania. Sama nauka słówek na pamięć, daje nam bierną znajomość języka, dopiero kiedy samo postaramy się danych słów użyć, będziemy mogli powiedzieć, że znamy dane słowa. Zacznij od pisania, aby oswoić się ze śłownictwiem. Opisz np. pokój, dzięki czemu zgromadzisz odpowiednie słownictwo, jednak pisząc staraj się nie korzystać ze słownika, a tylko słownictwa z głowy. Później przeczytaj tekst na głos, następnie spróbuj na głos opowiedzieć o pokoju, ale nie recytuj tekstu.
  2. Czytaj na głos, aby oswoić się z brzmieniem języka.
  3. Zacznij myśleć w danym języku, aby przekonać się, że możesz swoje myśli ubrać w odpowiednie słowa. Skoro jesteś w stanie pomyśleć w języku obcym, to jakim problemem będzie wypowiedzenie słów na głos? 🙂
  4. Sam inicjuj rozmowy, nawet kilka zdań grzecznościowych dla rozgrzewki. Jeśli to ty zainicjujesz rozmowę, będziesz mógł przewidzieć jak potoczy się rozmowa – jęli zapytasz kogoś co robi, wiesz, czego oczekwiać, nie będziesz zaskoczony, a jednocześnie możesz spodziewać się tego samego pytania, czyli tak naprawdę twoja odpowiedź będzie już gotowa – przecież wiedziałeś jakie pytanie padnie.
  5. Zapytaj kogoś o drogę, kiedy ją znasz. Dlaczego? Po prostu, żeby posłuchać żywego języka. Zobacz jak wiele rozumiesz, a nawet jeśli zrozumiesz niewiele, to  przecież znasz drogę.
  6. Staraj się mówić prostymi zdaniami. Kiedy uczymy się języka staramy się na siłę tworzyć złożone zdania, a przecież popatrz jak mówisz na codzień, w swoim języku – posługujesz się prostym językiem, jako że każdy język dąży do uproszczenia.
  7. Praktykuj słuchanie i staraj się jak najwięcej ze suchu zapamiętać, ponieważ podczas rozmowy prędzej wykorzystasz pamięć słuchową, niz wzrokową.
  8. Znajdź kogoś do rozmówy i poproś o mówienie wolno, nie wstydź się prosić o powtórzenie, jednak poproś również o nie poprawianie, przynajmniej na początku (oczywiście jeśli Twoja wypowiedź była zrozumiała)
  9. W jakim wieku zacząłeś mówić w języku polskim? No właśnie – więc nie oczekuj, że w języku obcym zaczniesz mówić w 2 tygodnie. Bądź cierpliwy i nie zniechęcaj się po kilku pierwszych próbach. Nie bój się i pozwól sobie popełniać błędy, przecież robisz je nawet w swoim własnym języku.
  10. Wtrącaj obce słówka, wyrażenia (tzw. fatyczna funkcja języka) służące do podtrzymywania rozmowy, które nie będą nikomu przeszkadzały, a Ty oswoisz się z nimi i będziesz mógł używać później, aby zyskać na czasie w trakcie rozmowy w języku obcym.

Powodzenia!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s